صور تقصیر پزشکی قسمت 3 به قلم وکیل دادگستری
تفصیر پزشکی: اشتباه علمی در تشخیص بیماری
قاعده کلی این است که مجرد خطا در تشخیص تقصیر محسوب نمیشود
اگر طبیب محتاط در تمام زمینهها و با احتیاط کامل از وسایل علمی و فنی که علم طب در معاینه بیمار و تشخیص بیماری در اختیار او نهاده است استفاده نماید
لاکن با وجود این اشتباهی مرتکب شود آیا پزشک در این قبیل موارد در همه حالات ضامن خواهد بود در صورت مثبت بودن جواب مسئولیت او به چه نحو و چه میزانی خواهد بود
مسلم است که کشف سبب واقعی بیماری و آشنایی با طبیعت شدت سیر پیشرفت و خطرات امراض به سهولت به دست نمیآید
تشخیص مرض و نوع و اسباب و صفات آن حائز اهمیتی وافر است و عوارض خاص بیماری که بیمار از آن شکایت میکند در برخی موارد سبب اغفال پزشک میشود
و او را مردد و حیران میسازد در این حالت پزشک نه تنها دور از خطا نیست بلکه به اندازه قاب قوسین او ادنی به آن نزدیک است
لذا اگر پزشک در فرایند درمان به علت تصورات و حالات عارضی بر بیمار یا به دلیل تغییراتی که بعد از اجرای معالجه در تشخیص اولویتها به وجود آمده است
آن را تغییر دهد از یک طرف و از طرف دیگر استحاله تشخیص قبل از فرایند معالجه یا جراحی امری بعید نیست
لذا صاحبان حرف پزشکی لاجرم بایستی قبل از ورود به عملیات درمان و جراحی در خصوص نوع و سبب مرضی که بیمار از آن رنج میبرد آگاهی و شناخت کافی به دست آورند.
اشتباه علمی در تشخیص ناشی از شک نسبت به برخی از وقایع پزشکی است
و همچنین ممکن است ناشی از نقص علوم پزشکی یا اشتباه در تشخیص ناشی از نقص موجود در وسایل علمی و تجهیزات پزشکی که تاثیر فعال و بسزایی در این زمینه دارند باشد
و پزشک نتایج حتمی و به ظاهر صحیح هدایت نماید کمتر رشتهای مانند علم طب محل اختلاف نظر بین اساتید و صاحب نظران این رشته باشد
بر همین اساس وقوع اشتباه در این رشته بسیار بیشتر از سایر رشتهها میباشد
آخر قرن بیستم به بعد شکایات علیه صاحبان حرف پزشکی افزایش قابل توجهی داشته
از عمده دلایل این امر میتوان به تغییر ماهیت روابط صاحبان حرف پزشکی و بیمارانشان و توسعه تکنولوژیهای جدید پزشکی
که پتانسیل زیادی برای ایجاد اشتباهات توسط صاحبان حق پزشکی به وجود آورده است اشاره کرد
مضافا بر اینکه نباید نقش تبلیغات در خصوص اخذ خسارات سنگین از بیمه یا صاحبان حرف مزبور که میتواند
مشوق مردم در اقامه دعوی برای خسارات ناشی از تقصیرات کلینیکی باشد را فراموش کرد.
واقعیت این است که علوم طبی به کمال نرسیدهاند و نظریات پزشکی بین علما و صاحبان حرف پزشکی متفق علیه نیستند.
به همین دلیل بعضاً پزشکان در تشخیص و انتخاب نوع درمان با یکدیگر اختلاف دارند.
صور تقصیر پزشکی_مبحث دوم
اختلالاتی بین انواع امراض به سبب تشابهاتی که میانشان وجود دارد
رویت میشود اختلاط و تشابه این است که نتیجه این اختلاط و تشابه این است که بسیاری از اطبا خبره و با دقت به اشتباه میافتد
در این اوضاع و احوال اگر آنها به موفقیت دست نیابند
و تشخیص درست نباشد به شرط آنکه از اصول فنی و متعارف و علمی در تشخیص امراض استفاده نموده
اصول علمی ثابت که همه به آن معترف و پایبندند خلل وارد نکرده باشند زمانی متوجه صاحبان حرف پزشکی به این سبب نخواهد بود.
مسلم است که قانون برای صاحبان حرف پزشکی فرض عصمت نکرده اما آنها را ملزم به تلاش صادقانه و رعایت احتیاط و دقت در سلوک با بیمار نموده است
پس اگر صاحبان حرف پزشکی از وسایل علمی استفاده ننماید و از قواعدی که عقل و عرف آن را واجب و ضروری دانسته پیروی ننماید
به احتمال زیاد مرتکب خطا در تشخیص و نهایتاً سبب زمان آنها خواهد شد
البته اگر صاحبان حرف پزشکی در اجرای بررسیهای پزشکی با دقت و تلاش لازم و مکفی اقدام و عندالزوم با متخصصان مربوطه مشورت نمایند
یا از وسایل فنی و علمی مناسب با وضع بیمار و بیماری او استفاده نمایند در این گونه موارد خطای در تشخیص قابل اغماض خواهد بود و از این جهت زمانی متوجه آنها نخواهد بود.
در واقع تمایز اشتباه از تقصیر نوعی واقعگرایی منطقی است تا کار به جایی نرسد که شاغلان حرفههای پزشکی و وابسته دیگر هیچ نوع فعالیت و ابتکار موثری انجام ندهند
زیرا محکوم کردن تمام اشتباهات پزشکی در واقع محکومیت حرفه پزشکی است البته این بدان معنا نیست که همه اشتباهات در تشخیص به هر اندازه که باشد
پزشک یا جراح در آن خصوص مسئولیتی نخواهد داشت زیرا این معنا با معیار تقصیر پزشکی تعارض دارد لذا صاحبان حرف پزشکی در مورد همه تقصیرهای خود مورد سوال قرار میگیرند
اما در برخی موارد نظیر موارد فوق ذکر با اجتماع شرایط مقرر قانونی اساساً تقصیری به وقوع نپیوسته است
نه اینکه با وجود احراز تقصیر آنها را مسئول خسارت وارده ندانیم
مثلاً پزشک محتاطی که در بیماری مورد نظر تخصص دارد شکستگی در راس استخوان لگن بیمار را که با استفاده از وسایل پرتو نگاری عکس آن را برداشته بودند میشود
و پس از طرح دعوی با ارجاع موضوع به پزشک خبره معلوم میشود که آثار شکستگی در آن عکس به وضوح نمایان بوده و پزشک معالج متوجه این مورد نشده بوده است
لذا این مطلب از طرف محکمه دال بر جهل تام و غیرقابل اغماض پزشک متخصص پرتو نگاری معرفی و سبب مسئولیت او در مقابل بیمار شده است .
صور تقصیر پزشکی قسمت3 به قلم وکیل دادگستری
نکات کاربردی چک و سفته_ قسمت سوم به قلم وکیل دادگستری
به عبارت سادهتر اگر اشتباه در تشخیص بیماری به دلیل جهل آشکار صاحبان حرف پزشکی اصول و اولویت در علم طب یا به دلیل سهل انگاری جدی و غیر قابل اغماض آنها باشد
اشتباه در تشخیص بیماری به تقصیر تبدیل میشود طبع مسئولیت افراد مزبور را به همراه خواهد داشت.
میتوان گفت وقتی پزشک مرتکب اشتباه در تشخیص میشود که احتمال ارتکاب آن توسط سایر پزشکان محتاج هم وجود داشته باشد
و امثال این اشتباه را ممکن است سایر پزشکان در اثنای عملیات پزشکی انجام دهند این امری است
که احتمال ارتکاب و وقوع آن توسط جمع کثیری از اطبا ولو اینکه در رشته خود خبره یا متخصص هم باشند بسیار متحمل است.
شخص نمیتواند پزشکان را در بسیاری از اشتباهات پزشکی توبیخ نماید و آنها به شرطی که عوارض و سوابق بیمار و بیماری را قبل از شروع به تشخیص جستجو نموده باشند
در این خصوص مسئولیتی نخواهند داشت.
لذا اشتباه در تشخیص و به طور خاص در حالاتی که عوارض و نشانههای یکسان یا اختلاط یا تعدد دارند فی ذات منجر به تقصیری که سبب مسئولیت پزشک محسوب شود نمیشود.
ملاک تمیز اشتباه در تشخیص هم نوعی است اشتباه در تشخیص صاحبان حرف پزشکی با عملکرد یک همتراز او سنجیده میشود
البته احتمال اینکه در قرارداد درمان اعم از کتبی یا شفاهی صاحبان حرف پزشکی و وابسته متعهد به فراتر از تجربه و امکانات خود شوند وجود دارد
و در صحت این قراردادها به شرط معقول و متعارف بودن آنها تردید جدی وجود ندارد اما در خصوص محدود کردن میزان تعهدات شاغلین حرف پزشکی اختلاف نظر وجود دارد
با این وجود در راستای حمایت از طرف ضعیفتر که علیالاصول بیمار و اقربای او است و اینکه او عملاً ابتکار عمل چندانی در فرایند درمان ندارد
به نظر میرسد میبایست این گونه تهدید تعهدات را جایز نشمرد و با سختگیری بیشتری با آن برخورد کرد
و وسعت اصل آزادی قراردادی را به جهت تفوق نظم عمومی و ممانعت از ایجاد نابسامانی تقلیل داد.
اشتباه در تشخیص امری طبیعی در عالم پزشکی است و صاحبان حرف پزشکی که حاذق و خبره و دارای مقام علمی و فنی بالا هستند
هم احتمال ارتکاب خطا دارند لذا مادامی که صاحبان حرف پزشکی تلاش مکفی
در راه وصول به حقیقت بیماری و تحدید ماهیت و طبیعت بیماری و اسباب آن از اصول علمی ثابت که همگان بدان پایبندند
را انجام داده باشند قاضی از مریض یا نزدیکان او حسب مورد اثبات اشتباه در تشخیص که منجر به مسئولیت صاحبان حرف پزشکی میشود را مطالبه خواهد نمود.
نمونه رای وحدت رویه:https://www.ekhtebar.ir/%D8%B1%D8%A3%DB%8C-%D9%88%D8%AD%D8%AF%D8%AA-%D8%B1%D9%88%DB%8C%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DB%B7%DB%B7%DB%B5-%D9%80-%DB%B1%DB%B3%DB%B9%DB%B8-%DB%B2%DB%B7-%DB%B1%D9%87%DB%8C%D8%A3%D8%AA/
در نهایت اینکه طبیب اگر در تشخیص بیماری مرتکب خطایی شود که دال بر جهل بین او به فنون طبی باشد ضامن خواهد بود
و قضات بایستی بین رای علمی و جهل واضح به فنون طبی تمایز قائل شوند.
اشتباه علمی ناشی از شک در خصوص بعضی از وقایع پزشکی است
اما تقصیر در تشخیص یا اهمال در آن ناشی از سلوک و رفتار نامتعارف و غیرمعمولی است که صاحبان حرف پزشکی اتخاذ نمودهاند.
چنانچه در خصوص موضوع سوال و یا پرونده ای داشته باشید میتوانید در ساعات اداری با موسسه حقوقی محمدرضا مه دادگر وکیل پایه یک دادگستری تماس بگیرید.
همچنین با توجه به شرایط موجود در بعضی از پرونده ها حق الوکاله پایان کار دریافت خواهد شد.
09121597687
02177724264
02177723606